2. พยายามเล่นเกมรุกให้หลากหลาย
ใครที่ติดตามผลงานของทัพนกเค้าแมวเมืองเหนือจะเห็นว่าชูเฮ โยโมดะ และบรรดาทีมสตาฟฟ์ มักจะเน้นรูปแบบเกมบุกผ่านการพึ่งบรรดาศูนย์หน้ารูปร่างสูงใหญ่อย่างเคน โทรุคะ, เจย์ โบธรอยด์ ที่มีลูกกลางอากาศเป็นจุดเด่นในการจบสกอร์
แม้จุดนี้จะได้เปรียบเหล่าแนวรับคู่แข่งร่วมลีกอยู่ไม่น้อย ทว่าพอทั้งคู่ได้ลงโอกาสลงสนามร่วมกัน จะเห็นว่ารูปเกมส่วนใหญ่จะกลายเป็นบอลโยนยาวจากแผงหลังไปสู่แดนหน้าเป็นหลัก จึงส่งผลให้บรรดาผู้เล่นแนวรุกรายอื่นที่มีโอกาสลงสนามแทบไม่มีส่วนร่วมกับเกมเท่าที่ควร รวมทั้งการอาศัยผู้เล่นริมเส้นครอสบอลเข้ากลาง ส่งผลให้แกนรุกแดนกลางของทีมแทบหาบทบาทในสนามไม่เจอเช่นกัน
และบางครั้งโจนาธาน เฮส อีกหนึ่งแนวรุกตัวหลักของสโมสรก็มักจะเน้นความสามารถเฉพาะตัวมากเกินไป แม้เขาจะเปลี่ยนผลการแข่งขันให้ทีมได้ในบางนัด แต่หากเช็คฟอร์มการเล่น ก็ไม่ได้ถือว่ามีความสม่ำเสมอไปทุกเกม ซึ่งจุดนี้ก็เป็นโจทย์สำคัญที่ยอดทีมแห่งเกาะฮอกไกโดต้องปรับแก้หมากเกมรุกกันต่อไป เพื่อเปลี่ยนเป็นโอกาสที่หลากหลาย ทำให้คู่แข่งเดาทางการบุกได้ลำบากขึ้น อันจะส่งผลต่อการลุ้นหนีตกชั้นต่อไป
